دوشنبه ۳۱ اردیبهشت ۰۳

موسیقی سنتی، پاپ و کلاسیک

۱۳۰ بازديد


موسیقی؛ هنر بیان احساسات از طریق صدا، یک آهنگ آرامش بخش و جذاب می تواند به خستگی روزمره پایان دهد. جایی که زبان از گفتن باز می ماند، موسیقی مادری برای روح و زبانی می شود که احساسات ناشناخته و احساسات ناشناخته را بیان می کند...

موسیقی هر چه که باشد، سرچشمه ای در درون انسان دارد و موجودی است که از روح انسان زندگی می کند و به روح انسان حیات می بخشد. موسیقی یکی از نمادهای فرهنگی یک کشور محسوب می شود که در این مقاله از موزیک بارانبه بررسی دو قطب اصلی و محبوب سبک موسیقی در کشورمان می پردازیم.

سبک سنتی

موسیقی سنتی در ایران از سازها، قطعات، لوازم جانبی و گوشه های موسیقی تشکیل شده است. این ساز از دو کلمه «تانا» و «گاه» به معنای زمان و آهنگ تشکیل شده و به موسیقی ساخته شده با دست اطلاق می شود. ساز یک واحد فرم کامل است و مانند سونات و سمفونی دارای قواعد و قطعات مختلفی است که توسط ساز نواخته می شود. در سیستم موسیقی ایرانی، آور قسمت اصلی و مرکزی موسیقی است و قسمت اول آهنگ و قسمت آخر آهنگ واقعاً به عنوان مقدمه یا پایان موسیقی به آن بستگی دارد.

علت محبوبیت موسیقی اصیل ایرانی مرزها را درنوردیده و هنرنمایی هنرمندان ما که در این عرصه فعال هستند با استقبال خوب مردم داخل و خارج از کشور مواجه شده است. چرا که توالی و انتخاب اکران های مختلف موسیقی ایرانی حس و شور خاصی به شنونده می دهد و او را به یاد روزهای گذشته و زندگی واقعی ایرانی می اندازد.

سبک پاپ

موسیقی پاپ با موسیقی کلاسیک، موسیقی هنری و موسیقی فولکلور کاملاً متفاوت است، اما از آنجایی که کلمه پاپ شامل بسیاری از موسیقی ها می شود، موسیقی پاپ تعریف دقیقی ندارد و می توان گفت موسیقی است که برای سرگرمی همگان ساخته شده است. از جای خاصی نمیاد و نباید طعم خاصی داشته باشه.

این یک نوع موسیقی است که از دهه 1950 شروع شد و آنچه در این مجموعه گنجانده شده است عموماً گروه بزرگی از مردم را هدف قرار می دهد. با وجود ظهور صفحه نمایش های پلاستیکی در دهه 1930 تا ظهور سی دی ها در دهه 1980، موسیقی ضبط شد. موسیقی زنده بیش از هر زمان دیگری در دسترس قرار گرفته است.

آهنگ های پاپ در سه دقیقه می آیند و از ضربات ریتمیک استفاده می کنند، موسیقی پاپ با یک عنصر ریتمیک سنگین مشخص می شود که با استفاده از تقویت کننده های الکترونیکی پخش می شود و این توسط ضربات واقعی کنترل می شود. دانلود بهترین آهنگ ها

آهنگ های پاپ همچنین به آهنگ های محبوبی اطلاق می شود که مردم دوست دارند زمزمه کنند یا بخوانند. موسیقی پاپ از نظر تجاری موفق است، به راحتی قابل یادآوری است و مخاطبان زیادی را جذب می کند.

موسیقی کلاسیک چیست؟

کلمه Classic از Clasious به معنای سلطنتی گرفته شده است. موسیقی کلاسیک نامی است که به سنت موسیقی هنری غربی داده شده است. این نامگذاری دقیق است و تلاش و مجادله زیادی به تفسیر آن انجامیده است. منشأ این موسیقی را معمولاً به قرون وسطی نسبت می دهند. واژه‌های کلاسیک و کلاسیک معمولاً به دوره‌ای از موسیقی اطلاق می‌شوند، اما اغلب با معانی متفاوت، در واقع نام یک سبک از یک دوره یا یک سبک موسیقی نیست. اما از سوی دیگر، کلمه کلاسیک به پدیده ای اشاره دارد که می تواند بارها و بارها در دوره های مختلف تاریخ موسیقی مورد استفاده قرار گیرد. برای مثال، آهنگ های شوبرت در آلمان، نمونه های کلاسیک قرن نوزدهم بودند. اگرچه شوبرت از نظر تاریخی آهنگساز محسوب می شود. دوره رمانتیک افکار و عقاید او نیز تخیلی است.

بنابراین، معنای کلمه "کلاسیک" در رابطه با یک اثر خاص یا اصولاً یک دسته از ساخته ها می تواند کاملاً متفاوت از سبک یک دوره از تاریخ موسیقی باشد. با چنین برداشتی مشابه، می توان گفت که آهنگساز قرن شانزدهم "Palestrina" برای قرن ها نمونه کلاسیک موسیقی کلیسا محسوب می شد و آثار او الگوی اصلی سایر آهنگسازان بود.

واژه کلاسیک در کاربرد عام آن زمانی معنای بهتر و مفیدتری خواهد داشت که به نوع خاصی از اثر موسیقایی مربوط باشد (مانند نمونه هایی که شوبرت و پالسترینا مطرح کردند). از این نظر می توان بتهوون را مسئول خلق سمفونی ها، سونات های پیانو و کوارتت های زهی دانست. تفاوت کلاسیک ها به عنوان راه حلی سخت گیرانه و سخت گیرانه برای مشکل نقش خلاقیت در آثار هنری یا مقوله های خلاقانه از یک سو و به عنوان مفهومی در تاریخ سبک از یک سو، همواره موجب تضاد و ماندگاری می شود. تفاوت

مفسران قرن 19 از واژه کلاسیک در آلمان برای اشاره به دوره ای استفاده کردند که با نسل «کوانتز» و «هانس» و پس از آن پسران باخ و معاصران آنها آغاز شد و در ایتالیا به سبک موسیقی دومنیکو اسکارلاتی و معاصرانش اشاره کرد. پایان این دوره را نمی توان تعیین کرد، زیرا تضاد بین کلاسیک گرایی و رمانتیسیسم تا قرن 19 و 20 (با جریان نئوکلاسیک) ادامه داشت. مشخص نیست واژه کلاسیک از چه زمانی و از کجا وارد دنیای موسیقی شده است. شاید معنای کلاسیک در ادبیات پیچیده و مبهم به نظر برسد، اما این معنا در موسیقی دشوارتر می شود.

شاید گامی به سوی موسیقی کلاسیک رهایی کارکرد موسیقایی از زنجیره تقلید، بیان، اجرا باشد که در کارکرد سرگرمی اجباری نیز قرار دارند و در نتیجه خود موسیقی را مهم می دانیم. از این رو، برای اولین بار در موسیقی این ایده و اندیشه پدیدار می شود که موسیقی نیز مانند سایر اشکال، «هدف و هدف» ندارد، بلکه تنها برای خود وجود دارد. در واقع موسیقی برای موسیقی. به عبارت دیگر، در دوره کلاسیک، ایده «هنر برای هنر» مطرح شد و از آن زمان، ایده موسیقی ادامه یافت.

در موسیقی کلاسیک، هر چیز خارق‌العاده و افراطی رد می‌شد و بیان موسیقی با عناصر ساده و قابل فهم با تأکید بر کمال، کامل بودن و اصالت جهانی تثبیت شد.

مهم ترین ویژگی اوایل دوره کلاسیک، ساده سازی هر چه بیشتر فرم های موسیقی و عناصر سبک بود. در موسیقی دوره کلاسیک ملودی عاملی اساسی و پایدار به نظر می رسد و مهم ترین مشکلی که نوازندگان با آن دست و پنجه نرم می کنند تئوری موسیقی است.

تا كنون نظري ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در فارسی بلاگ ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.